www.nurkucukdemirci.com

BENİM DE GEMİLERİM VAR

Aslında ilk olarak uçmayı istemişimdir ama daha sonra insanın fikirleri değişebiliyor. Gemileri severim ve Titanik’ten beri gemilere özel bir ilgim var. Özellikle denizaltılara…

Bu duruma göre demek ki beni bir geminin batması kötü açıdan etkilememiş, hatta sevdirmiş. Nasıl oluyorsa bende anlamadım. Belki de asıl sevdiren Leonardo Di Caprio’dur belki de orasını bilemiyorum. Bilinçaltı işte, neyin yerleşeceği pek belli olmuyor…

Meslek konusunda ilk olarak pilot olmak istediğimi çok iyi hatırlıyorum. Ne oldu da ben bu noktaya geldim? Hala anlamış değilim ya da anlamışımdır da bunu kendime açıklayamıyorumdur. Belki de açıklayabiliyorumdur da kabullenmek istemiyorumdur. Belki de açıklamayı denemek bile istemiyorumdur. Neyse işte. O kadar korku filmi izledim ki, bir süre sonra ikisinden de soğur gibi oldum. “En güzel hayat, ayağının yere bastığı hayattır” diyenlerden olmaya başlamıştım hatta. Ki çok düşük bir ihtimaldir bir insanın uçağın düşmesi ya da gemi batması. Oluyorsa zaten kaderdir. Eğer yine de olmuyorsa, o zaman daha vaktin gelmemiştir demektir. Bu kadar basit… Her neyse Allah güzel ölümler versin, ne diyeyim.

Gelecekten çok konuşuyorum sanırım ben ve bu tutkumdan vazgeçemiyorum ama bu şekilde davrandığım için de seviyorum kendimi. Çünkü şöyle düşünüyorum. Bir insanı en çok mutlu eden şey hedefine ulaşmak değildir. Hedefine giderken ki yaşadıkları, hissettikleridir. O noktaya nasıl geldiğidir. Buna inanıyorum ben ve bunlardan bahsetmek beni çok mutlu ediyor. Çünkü doğru yolda olduğumu biliyorum. Savaşı kazanamasam da savaşırım sonuna kadar mantığıyla hareket etmeye çalışıyorum ve bence gayet iyi bir mantık yürütüyorum.

Uçmak hayalimdi, ondan vazgeçtim. Çok oldu vazgeçeli. Bir ara gemi kullanmak istedim. Onu da ufak tefek bir tekne ile idare ediyoruz. Napalım…

Benim de büyük gemilerim var aslında hayatta. Onlar görünmüyorlar ama hep dalgalarla boğuşuyorlar. Bunu görebiliyorum, seslerini duyabiliyorum. Ama batacağından korkmuyorum sanırım. Çünkü korku bana fayda sağlamayacak biliyorum ve ona göre davranmaya çalışıyorum. Benim çok güzel gemilerim var. Aslında herkesin gemisi var. Ama onlar tam olarak gemilerinin nerede olduklarını biliyorlar sanırım. Belki de birçoğu gemilerinin olduğunun bile farkında değildir. Farkında olmak da ayrı bir mesele zaten… Öyle herkes onların farkına varamaz. O çok başka bir mesele…

Gemilerim var demişken, tabi ona göre de bir rotam var. Ama yoluma ne çıkacağını bilemiyorum ve belki de en çok bu korkutuyor ya da heyecanlandırıyordur. Koca bir okyanus misali. Neler çıkar karşıma kim bilir?